Αποκόλληση
2025-07-13
Σηκωθήκαμε όρθιοι ,
μαζί με τους κορμούς των δέντρων ,
ξεχάσαμε το χώμα κάτω απ’ τα πόδια μας .
Χτίσαμε πύργους στον ουρανό ,
για να φτάσουμε τα αστέρια ,
και να ξεχάσουμε τα δέντρα που μας γέννησαν .
Κάψαμε τις ρίζες μας ,
για να φωτίσουμε δρόμους χωρίς σκιές .
Φωνάξαμε για ελευθερία ,
ενώ κλειδώσαμε τις ψυχές μας ,
σε γυάλινες φυλακές .
Μα η γη ανασαίνει ακόμα ,
στα άδεια παπούτσια μας ,
κι εμείς,
τρέχουμε μακριά ,
αλλά δεν ξέρουμε ,
αν πηγαίνουμε κάπου.
Και οταν φτάσουμε,
εν τέλει,
θα καταλαβουμε τον προορισμό μας;
By Jo K.