Αύγουστος στο χωριό
2025-08-13
Το χωριό ανασαίνει αργά,
By Jo K.
με τον άνεμο να γλιστρά μέσα από τα στάχυα,
και να φέρνει τη μυρωδιά της θάλασσας,
παρότι αυτή κρύβεται μακριά.
Το γέλιο σου,
λεπτό σαν το φτερούγισμα χελιδονιού,
ανεβαίνει στους ουρανούς
και βρίσκει καταφύγιο στα κλαδιά της ελιάς.
Περπατάμε στο μονοπάτι,
κι οι παπαρούνες σκύβουν ελαφρά,
λες και ξέρουν πως είμαστε ζευγάρι,
στις πρώτες μας μέρες.
Στο ρυάκι,
το νερό καθρεφτίζει το πρόσωπό σου,
και για μια στιγμή νομίζω
πως ολόκληρη η φύση προσπαθεί
να σε μάθει απ’ έξω.
Όταν ο ήλιος δύει πίσω από τον λόφο,
το φως απλώνεται πάνω μας
σαν να θέλει να μας κρύψει από τον χρόνο,
και η νύχτα, σιωπηλή,
μας φυλάει σαν παλιό μυστικό.
By Jo K.