Διπροσωπία
2025-09-22
Μου μίλησες με τρυφερότητα,
μα τα λόγια σου ήταν δίχτυα.
Κάθε χάδι σου έσερνε σκοινιά
δεμένα αόρατα στα χέρια μου.
Έδειχνες πρόσωπο φωτεινό,
μα το άλλο, το κρυμμένο,
οδηγούσε το παιχνίδι.
Χαμόγελο μπροστά,
υπολογισμός από πίσω.
Με έμαθες να αμφιβάλλω
για τη δική μου φωνή,
να μπερδεύω την αλήθεια
με τις δικές σου ψευδαισθήσεις.
Όμως το προσωπείο σπάει πάντα,
κι όταν το φως το φανερώνει,
φαίνεται καθαρά
πόσο άδειο είναι το βλέμμα
ενός χειριστικού διπλού προσώπου.
Αφιερωμένο σε σένα, ΓΓΚ
By Jo K.