Εκεί που Ανθίζει το Μαζί
2025-06-13
Υπάρχει μια στιγμή,
μικρή σαν ανάσα,
όπου δυο βλέμματα διασταυρώνονται
κι ο χρόνος ξεχνά να μετρά.
Εκεί αρχίζει η επικοινωνία
όχι από λέξεις,
αλλά από την πρόθεση να δεις
και να ειδωθείς.
Η αγάπη δεν είναι καταφύγιο.
Είναι παράθυρο.
Αφήνει φως να μπει,
και στέκεται ανοιχτή,
ακόμα κι όταν φυσά.
Δεν χρειάζεται τελειότητα·
χρειάζεται αλήθεια.
Ένα χέρι που τρέμει,
κι άλλο ένα που το σφίγγει
χωρίς ερώτηση.
Η κατανόηση είναι χώμα.
Εκεί ριζώνουν τα όνειρα,
όχι σαν μεγάλες υποσχέσεις,
μα σαν μικρές καθημερινές αποφάσεις:
να ακούσεις,
να περιμένεις,
να μείνεις.
Και το μέλλον;
Δεν είναι κάτι που περιμένει.
Είναι κάτι που χτίζεται
σε πρωινά με γέλια,
σε σούρουπα γεμάτα κουβέντες,
σε σιωπές που δεν πληγώνουν,
αλλά αναπαύουν.
Να σχεδιάζεις με κάποιον
είναι να πιστεύεις στο φως
πριν ακόμη φανεί.
Είναι να λες:
σε βλέπω, σ’ ακούω, είμαι εδώ
και να το εννοείς.
By Jo K.