Φωτιά που ζυγωνει
2025-06-24
Ο κόσμος κρατά την ανάσα του.
Οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, πριν ακόμη πέσει η βροχή.
Κάτι ζυγώνει, όχι μ’ ορμή,
μα με βήματα παλιά, βαριά, γνωστά.
Μια φωτιά που δεν έχει ακόμη όνομα,
μα όλοι την νιώθουν στο στήθος.
Εκείνοι που κυβερνούν, μιλούν με σίδερο.
Μα η σοφία δεν ακούγεται δυνατά·
μιλά με βλέμματα,
με σιωπές που αντέχουν,
με λαούς που θυμούνται.
Δεν είναι αδυναμία η ειρήνη.
Είναι δύναμη να μη χτυπάς όταν μπορείς.
Είναι γνώση, να διαλέγεις να ζεις
και όχι να νικάς.
Ο λαός δεν είναι σκιά.
Είναι γη.
Και όταν η γη τρέμει,
δεν ρωτά βασιλιάδες.
Αφαιρεί.
Αναγεννά.
Και υψώνει το φως
εκεί που άλλοι σπέρνουν στάχτη.
By Jo K.