Τα παραμύθια της ζωής

Μέσα από παραμύθια περάσαμε,
με πρίγκιπες, μαγικά κάστρα, και φτερωτές νύχτες,
η ζωή μας ήταν ένα ταξίδι στον αέρα,
εκεί όπου τα όνειρα δεν γνώριζαν σύνορα.

Τα αστέρια ήταν πάντα δικά μας,
και η καρδιά μας έβρισκε γη στα σύννεφα.
Όλα φαινόταν να έρχονται σαν ξόρκι,
με τη δύναμη να φωτίζουν τον σκοτεινότερο δρόμο.

Μα, καθώς τα χρόνια τρέχουν και μας κυνηγούν,
τα παραμύθια ξεθωριάζουν στο φως της μέρας.
Η αλήθεια πλησιάζει σιγά-σιγά, σιωπηλή,
και οι νεράιδες αποχαιρετούν τη φαντασία μας.

Καταλάβαμε τότε, χωρίς λόγια,
πως οι πρίγκιπες δεν έρχονται με άσπρα άλογα.
Η ζωή, σαν ποτάμι, κυλάει μακριά από τα όνειρα,
και οι σκιές μας φιλούν απαλά με τη σιωπή.

Αλλά, η αλήθεια, που παγώνει την καρδιά,
είναι ότι εμείς φτιάχνουμε τις ραφές του κόσμου.
Δημιουργούμε το παραμύθι που ζούμε,
και οι ήρωες δεν ανατέλλουν από το σκοτάδι, αλλά από μέσα μας.

Το ταξίδι δεν είναι μια ευχή που γίνεται αλήθεια,
αλλά ένας δρόμος που σμιλεύεται από τα βήματα μας.
Οι συνθήκες δεν πέφτουν σαν βροχή από τα σύννεφα,
γίνονται το χώμα που σπέρνουμε με κόπο και όνειρα.

Και έτσι, το παραμύθι που κάποτε φανταστήκαμε,
είναι αυτό που εμείς φτιάχνουμε με τα χέρια μας,
γιατί η μαγεία δεν έρχεται από έξω,
μα γεννιέται μέσα μας και γίνεται ζωή.

By Jo K.