Το θαύμα που είσαι
2025-05-13
Εσύ, που στάθηκες βουνό
στην κάθε μου καταιγίδα,
που ήσουν φλόγα στο κενό,
και ζεστασιά μες στην παγωνιά της λύπης.
Με το βλέμμα σου, βαθύ και σταθερό,
μου έδινες ελπίδα πριν καν μιλήσω.
Κι όταν ο κόσμος μου γινόταν βαρύς,
ήσουν το χέρι που μπορούσα να αγγίξω.
Σε κάθε βήμα σου μικρό,
ανθίζουν μυστικά μεγάλα,
η δύναμη σου ήσυχη,
μα ο αντίκτυπός της… σαν κύμα που αγκαλιάζει όλα.
Σε θαυμάζω όχι για τα φώτα,
μα για τις σκιές που πέρασες μόνος σου.
Για τα "δεν πειράζει" σου,
και για τις σιωπές που μιλούν δυνατότερα απ’ τα λόγια.
Και η αγάπη μας…
τρέχει πάντα μπροστά μας,
με πόδια γυμνά, με γέλια ανέμελα,
σ’ ένα λιβάδι που μόνο εμείς γνωρίζουμε.
Μια ματιά, κι όλος ο κόσμος σωπαίνει.
Ένα άγγιγμα, κι όλα ξαναγεννιούνται.
Μαγικές στιγμές, φτιαγμένες από εμάς,
μοναδικές, ανεπανάληπτες, σαν το πρώτο φιλί, κάθε φορά.
Αυτές τις στιγμές τις φυλάω
σαν πολύτιμα κομμάτια ουρανού.
Και κάθε μέρα που σε έχω,
είναι ένα “ευχαριστώ” που ψιθυρίζω με όλη μου την ψυχή.
Για σένα…
που δεν είσαι απλώς ο άντρας μου,
μα η δύναμή μου, το καταφύγιό μου,
και η πιο όμορφη αλήθεια της ζωής μου.
By Jo K.