Όλες οι δημοσιεύσεις

Πόρτες κλείνουν και ανοίγουν,χωρίς φωνή, χωρίς πρόσωπο,και τα ταξίδια κυλούν ανάμεσα στα κενά,σαν ποτάμια αόρατα που διαπερνούν τον χρόνο.
Το κάρμα κινεί σιωπηλά τα βήματα,σμιλεύει σκιά και φως,και όσα φαίνονται χαμένααναδύονται ξανά, απαλά, στο φως της ανάγκης.
Στροφές και μονοπάτια εκτείνονται άγνωστα,συνδέοντας στιγμές που δεν αναζητήθηκαν,και τα...

By Jo K.

By Jo K.

By Jo K.

Το δάκρυγεννιέται σιωπηλά,σαν βροχή που κανείς δεν ακούει,μα ποτίζει τη γη των εσωτερικών ρωγμών.
Κάθε σταγόνακουβαλάει θραύσματα πόνου,μα μέσα τους κρύβεταιο σπόρος της αναγέννησης.
Κυλάει σαν ποτάμικαι παρασύρει τις σκιές,ξεπλένει το θολό γυαλί της καρδιάς,για να καθρεφτιστεί ξανά το φως.
Το δάκρυ δεν είναι μόνο λύπη·είναι το νερό που μαλακώνει την...

Αφιερωμένο σε σένα, ΓΓΚ

Ο άνθρωπος γεμίζει τις παλάμες τουμε χρυσάφι, με σκιές, με ό,τι λάμπει.Κι όμως, όσο κι αν βαραίνει το χέρι,η δίψα του μένει άσβεστη,σαν πυρκαγιά που τρέφεται με στάχτες.
Δεν ακούει τον άνεμο,δεν κοιτάζει το χώμα που ράγισε.Σαρώνει ό,τι στέκει μπροστά τουχωρίς να ρωτά,χωρίς να ευχαριστεί.
Μα η αλήθεια δεν είναι στα λάφυρα,ούτε στις κορυφές που...